Harry kijkt niet naar een erf of kavel als een losse plek met een huis erop. Voor hem is het onderdeel van een groter geheel: het landschap. De bomenrij langs een weg, een houtwal die al generaties bestaat, zichtlijnen over weilanden, de positie van een schuur ten opzichte van de wind of de zon: alles hangt met elkaar samen. ‘Of je nu in het buitengebied woont of in de stad: de buitenruimte hoort bij het gebouw en bij de omgeving. In de stad sluit het aan bij het straatbeeld of het park, in het buitengebied bij de akkers, weilanden en bossen. Maar in beide gevallen moet het passen.’
'De buitenruimte hoort bij het gebouw en bij de omgeving'
Verbinding is het toverwoord voor Harry. Tussen bewoners en hun omgeving, tussen landbouw en natuur, tussen wonen en landschap. ‘De boer, de koeien, de eksters, de hazen: het hoort allemaal bij elkaar. Als je dat begrijpt, kun je ook een buitenruimte ontwerpen die niet alleen mooi is, maar ook functioneel en duurzaam.’
Zijn passie voor het landschap is diepgeworteld. Als boerenzoon die niet veel met vee heeft, was hij vaak te vinden in de groentetuin van zijn moeder. ‘Ik was gefascineerd door hoe alles met elkaar verbonden was. Dat een houtwal niet alleen een afscheiding is, maar ook een leefgebied voor vogels en insecten. Dat een weiland niet alleen gras is, maar ook voedsel voor de ooievaar.’
Van groentetuin naar landschapsontwerp
In 2007 besloot hij zijn liefde voor het landschap om te zetten in zijn werk. Sindsdien begeleidt hij burgers, boeren en ‘buitenlui’ bij het herontwikkelen van erven en buitenruimtes. Zijn drijfveer? ‘Mensen en erven begeleiden naar een nieuwe toekomst. Als ik jaren later langs een erf rijd en zie dat de landschappelijke inrichting geslaagd is, dat mensen in harmonie met elkaar en hun omgeving leven, dan ben ik tevreden.’
Binnen projecten van Yellowlines komt Harry vaak al aan de voorkant van het proces in beeld. Hij maakt erfontwerpen, landschappelijke inpassingen en beplantingsplannen die ervoor zorgen dat nieuwe ontwikkelingen niet als losse objecten in het landschap terechtkomen, maar er onderdeel van worden. Het doel is altijd hetzelfde: plekken maken waar mensen prettig wonen én waar het landschap sterker van wordt. Want uiteindelijk, zegt Harry, wonen we maar tijdelijk op een plek. Het landschap gaat daarna gewoon verder.
Verbinding in plaats van afscheiding
Voor Harry draait kwaliteit in de buitenruimte dan ook om de verbinding met het landschap. ‘In de stad zie je vaak schuttingen, sierplantjes en tegels die niet passen bij de omgeving. In het buitengebied zou dat nog erger zijn. Daar hoort geen schutting, geen hoge heg die het zicht op het landschap blokkeert. Privacy creëer je door slimme positionering: de voordeur op de goede plek, gebouwen zodanig neerzetten dat je niet in elkaars tuin kijkt. Zo regel je toegang, parkeren en privacy zonder het landschap te verstoren.’
Hij ziet ook parallellen met de stad. ‘In de bebouwde kom is de ruimte beperkt, maar dat betekent niet dat je geen inheemse beplanting kunt gebruiken. Een ecologische tuin is een uitdaging, omdat we daar niet mee zijn opgevoed. Mensen lopen naar de tuincentra en kopen planten die niet passen bij de bodem of het klimaat. Terwijl je met inheemse soorten en een goede bodemopbouw al een groot verschil kunt maken.’
Misverstanden en de toekomst
Een veelvoorkomend misverstand? ‘Mensen denken stedelijk als ze naar het buitengebied verhuizen. Ze nemen hun stadscultuur mee: schuttingen, sierplanten, tegels. Maar landschap ontstaat niet in een paar jaar, je hebt een lange termijn blik nodig.’ Ook ziet hij dat mensen de samenhang tussen landbouw en natuur niet altijd begrijpen. ‘Landbouw kan niet zonder natuur, en natuur niet zonder landbouw. Als we alles aan de natuur overlaten, wordt het bos. Dan zijn we houtboeren in plaats van koeienboeren. Maar beide zijn onderdeel van het landschap.’
Zijn boodschap is helder: of je nu in de stad woont of op het platteland, de buitenruimte is nooit een opzichzelfstaand project. Het is een dialoog met de omgeving. ‘Als je een erf of tuin ontwerpt, vraag je dan af: draagt het bij aan de samenhang? En niet onbelangrijk: voelt het als thuis?’ Voor Harry is het antwoord altijd te vinden in de verbinding. Tussen mens en natuur, tussen gebouw en landschap, tussen nu en later. ‘Een goed ontwerp is niet alleen vandaag mooi.’
De keuzes van Harry
- Favoriete materiaal: 'Hout'
- Lievelingskleur: ‘Groen’
- Trend om te negeren: ‘Vertuining’’
- Favoriete ontwerpoplossing: ‘Zichtlijnen die de verbinding met het landschap versterken’
- Meest onderschatte ruimte in/om huis: ‘Daar houd ik me niet mee bezig, ik kijk naar het grotere geheel’
